🔴 युवाको आँधीले थरथर काँपेपछि बर्बराउन थाले पूर्वराजा,तर ढोका बन्द भइसक्यो, इतिहास फर्कँदैन!

के फेरि फर्कन खोज्दैछ इतिहासको सबैभन्दा कालो अध्याय

काठमाडौँ : नेपालको राजनीतिक आकाशमा जब-जब स्थिरताको किरण देखिन थाल्छ, तब-तब कतैबाट एउटा पुरानो छाया फेरि टाउको उठाउँछ। त्यो छाया हो — पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहको। लाखौं नेपालीको रगत र पसिनाले किनिएको गणतन्त्र जब फलिफाप हुन थाल्छ, जब युवा नेतृत्वको नयाँ बिहानी आउन थाल्छ — ठिक त्यही बेला पूर्वराजा बर्बराउँदै मैदानमा उत्रन्छन्। आजको उनको अभिव्यक्ति कुनै सामान्य राजनीतिक भनाइ होइन  यो एउटा सुनियोजित षड्यन्त्रको पहिलो कदम हो।

के भने पूर्वराजाले?

आजको एक सार्वजनिक सम्बोधनमा पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहले भने — “चुनावभन्दा अगाडि सबै शक्तिलाई एकजुट गर्नुपर्छ।”
सुन्दा यो भनाइ निर्दोष लाग्न सक्छ। एकताको कुरा गर्नु गलत होइन। तर यहाँ प्रश्न उठ्छ  कुन शक्ति? किन? र कसको फाइदाका लागि?
जुन मान्छेले जनताको मत र अधिकार कुल्चेर सत्ता हत्याएका थिए, जुन मान्छेले संसद् विघटन गरेर एकल शासन चलाएका थिए, जुन मान्छेको कार्यकालमा नेपाली जनता आँसु र रगतमा डुबेका थिए — त्यही मान्छेले “एकता” को कुरा गर्दा त्यसको अर्थ के हुन्छ, नेपाली जनता राम्रैसँग बुझ्छन्।
यो एकताको कुरा होइन  यो आफ्नो भाग खोज्ने खेल हो। यो गणतन्त्रको जरामाथि हानिएको बञ्चरो हो।

किन डरायो पूर्वराजा?

यो प्रश्नको उत्तर बुझ्न नेपालको हालको राजनीतिक परिदृश्यलाई नजिकबाट हेर्नुपर्छ।
पछिल्लो समय नेपालको राजनीतिमा एउटा ऐतिहासिक परिवर्तनको लहर आएको छ। युवा नेतृत्व उदाउँदैछ। पुरानो भ्रष्ट व्यवस्थाप्रति जनता वाक्क भइसकेका छन्। राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी लगायतका नयाँ राजनीतिक शक्तिहरूले जनमानसमा गहिरो पकड बनाउँदैछन्। आम नागरिकले बहुमत आउने आशा लिएका छन् — परिवर्तनको, पारदर्शिताको, र जवाफदेहीको।
यही परिवर्तनको लहर देखेर पूर्वराजाको मुनामा पानी परेको छ। जब जनता सशक्त हुन्छन्, जब युवा नेतृत्व अगाडि बढ्छ, जब गणतन्त्र मजबुत हुन्छ — तब राजतन्त्रको सपना देख्नेहरूको अस्तित्व स्वतः संकटमा पर्छ।
पूर्वराजा डराएका छन्  आफ्नो अस्तित्व गुम्ने डरले, इतिहासमा सधैंका लागि खलनायकका रूपमा लेखिने डरले, र नेपाली जनताको जागरूकताले।

इतिहासले के सिकाउँछ?

इतिहास कहिल्यै झूट बोल्दैन।

२०६२-०६३ को जनआन्दोलन याद गरौं। लाखौं नेपाली सडकमा ओर्लिए  न खाना खाए, न डर माने। बन्दुकको नालसामु छाती अड्याएर उनीहरूले गणतन्त्रको माग गरे। त्यो आन्दोलन कुनै नेताको एजेन्डाले होइन जनताको आक्रोशले जन्मेको थियो। र त्यही आक्रोशले ज्ञानेन्द्र शाहलाई नारायणहिटी दरबारबाट बाहिर निकालेको थियो।
त्यो इतिहास बिर्सिएको छैन। त्यो रगत सुकेको छैन। त्यो बलिदान व्यर्थ भएको छैन।
आज जब पूर्वराजा फेरि “शक्ति एकीकरण” को कुरा गर्छन्  इतिहासले चेतावनी दिन्छ। यो त्यही पुरानो खेल हो जुन यस परिवारले पटक-पटक खेलेको छ — पहिले मिठो कुरा गर्ने, अनि अँध्यारोमा सत्ता हत्याउने।

युवा नेतृत्व र गणतन्त्रको भविष्य

आजको नेपालमा सबैभन्दा उज्यालो पक्ष के छ भने — युवा जागरूक छन्।
रास्वपाजस्ता पार्टीहरूको उदयले देखाएको छ कि नेपाली युवाले पुरानो राजनीतिक ढाँचालाई अस्वीकार गर्न थालेका छन्। उनीहरू न राजतन्त्र चाहन्छन्, न भ्रष्ट दलीय राजनीति। उनीहरू चाहन्छन्  पारदर्शिता, जवाफदेहिता, र वास्तविक लोकतन्त्र।
यही कारण पूर्वराजाको अभिव्यक्ति आजको युवा पुस्तामाथि कुनै प्रभाव पार्न सक्दैन। जुन पुस्ताले राजतन्त्र देखेकै छैन, जुन पुस्ताले गणतन्त्रमा हुर्किएको छ — त्यो पुस्तालाई राजतन्त्रको सपना देखाउने प्रयास हास्यास्पद मात्र होइन, खतरनाक पनि छ।

जनतालाई खुला चुनौती

पूर्वराजाको यो अभिव्यक्तिले स्पष्ट पारेको छ उनले र उनका समर्थकहरूले गणतन्त्रलाई कहिल्यै मनदेखि स्वीकार गरेका छैनन्। उनीहरू अझैपनि सपना देख्छन् — सिंहासनको, दरबारको, र असीमित शक्तिको।
तर उनीहरूले बुझ्नुपर्छ  नेपाली जनता अब त्यो जनता होइनन् जसलाई ढाँटेर, डराएर, र विभाजित गरेर शासन गर्न सकिन्थ्यो।
आजको नेपाली नागरिक सचेत छ, शिक्षित छ, र आफ्नो अधिकारप्रति सजग छ। गणतन्त्र केवल एउटा व्यवस्था होइन — यो लाखौं नेपालीको सपना र बलिदानको प्रतीक हो।

पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहको आजको अभिव्यक्ति केवल एउटा राजनीतिक भनाइ होइन  यो एउटा खतरनाक संकेत हो। यसलाई हल्कामा लिनु हुँदैन।
नेपाली जनता, राजनीतिक दल, युवा नेतृत्व सबैले सावधान रहनुपर्छ। गणतन्त्रमाथिको जुनसुकै षड्यन्त्रलाई एकजुट भएर परास्त गर्नुपर्छ।
इतिहासले एउटा कुरा बारम्बार प्रमाणित गरेको छ
“जनताको शक्तिअगाडि कुनै सिंहासन, कुनै ताज, र कुनै षड्यन्त्र टिक्न सक्दैन।”
राजतन्त्र गइसक्यो। गणतन्त्र आइसक्यो। र यो गणतन्त्र  फर्कने छैन, झुक्ने छैन, टुट्ने छैन।

✍️ सत्य बोल्छौं — डराउँदैनौं!

Comments (0)
Add Comment